Kolumne

Licemjeri svih zemalja, ujedinite se!

Ubistvo Džordž Flojda u američkom gradu Minapolis izazvalo je burne reakcije koje su dovele do masovnih i nasilnih protesta širom SAD-a. Da se razumijemo, veoma mi je žao ovog čovjeka, jer svi krvarimo istom bojom i dok sam gledala video kako govori „Ne mogu da dišem, gušim se“ svaki dio tijela me zabolio. Međutim, nijesam postala dio masovne histerije koja konstantno objavljuje slike Afro-Amerikanaca, ne stavljam tagove #blacklivesmatter #suportblackpeople itd.

Foto: BBC

Nijesam dio te histerije, kao što nijesam bila ni dio histerije koja je prošlog ljeta besomučno podržavala švedsku djevojčicu Gretu Thunberg, koja je suznih okica pred punom salom u UN izgovorila „Uništili ste mi djetinstvo“. WOW, uništili joj djetinstvo, te ona sa 16 godina morala da dođe do Njujorka i to u lice kaže svjetskim moćnicima. A, narod kao narod, poveden tom rečenicom masovno šeruje njene slike, citate itd. Zaista ne mogu biti dio licemjernog pokreta i da mi je tužnije djetinstvo jednog švedskog djeteta gdje joj je država sve obezbijedila, gdje se knjige za školu NE KUPUJU, gdje se vrtić plaća na osnovu visine zarade roditelja itd. itd. Mogu da žalim za Milicom, Lazarom, Nemanjom koji žive u srpskim enklavama na Kosmetu i imaju zemljani pod u kući, mogu da žalim nekog Asana ili Hanu koji umiru od gladi u Jemenu, mogu da žalim djecu koja svoj poslednji dah ispuste pod ruševinama u Siriji, ali ne i Gretu.

E, baš tako ne može da mi bude bliža smrt Džordža Flojda od smrti poslednjeg Srbina u Dečanu. Ne može više da me boli mural sa ispisanim poslednjim riječima Flojda od slike posmrtnih ostataka Boška Ćirića iz Dečana nad kojim opijelo vrši jeremonah Sava Janjić.

Sahrana poslednjeg Srbina u Dečane, foto Novosti

Član moje porodice koji živi u SAD objektivno je za jedan ovdašnji portal rekla „da su mirni protesti, svi bi podržali, ovako liči kao na scene iz filma“. Da, u pravu je. Da su mirni protesti poput naših litija, onda bih ja kačila slike na društvenim mrežama uz tag #istendupwithyou. U suprotnom NE želim da budem dio masovne histerije, koju ne podržava ni porodica ubijenog čovjeka. Ne mogu da me bole više neredi i policijski čas u Americi od batina realne omladine u mom gradu od prije samo 15 dana, kada su dječaku od 16 godina slomili naočara i psovali su srpsku mater. Ne mogu da me bole problemi crnih i braon Amera više od slike vršnjaka moje ćerke iz Andrijevice, dok mu policija sasipa biber sprej u oči.

Ne podržavam nasilje i nepravdu, ne podržavam rasizam. I sama sam živjela u Americi i zbog svog akcenta osjećala nelagodu. Provocirali su me neki „poznavaoci istorije Balkana“ i sarkastično me pitali za Miloševića i za rat 90.tih, sve sa željom da mi pokažu da su oni nadrasa koja rešava svjetske probleme.

Ono što me u ovoj masovnoj predstavi najviše nervira su naši ljudi koji više žale za svim ovim navedenim, nego za svojim narodom u Crnoj Gori koji trpi nerealnu torturu zadnjih 30 godina.

Zanimljiv podatak je i ovo; od tri policajca koja su kriva za smrt Džordža Flojda, samo je jedan bijelac, jedan je azijat, a drugi po crtama lica djeluje da je latino.

Dalje, da li ste ikada čuli da je najpoznatiju američku ženu i voditeljku Opru Vinfri iko ikada nazvao Afro-Amerikankom ili recimo trenutno najboljeg NBA igrača LeBrona? Da ne pominjem bivšeg predsjednika U DVA MANDATA Barak Obamu? Ne, naravno da nijesu, jer su oni Amerikanci, a samo kada treba da se izvuče neka korist za Soroša i ekipu iz „duboke države“ onda se stavlja prefiks „Afro“.

Ono što mene interesuje je sledeće: Da se pokojni Džordž Flojd zvao Marko Marković, Petar Petrović i imao porijeklo iz Srbije, da li bi za Boga ova histerija toliko narasla i svi pisali WE STEND UP WITH SERBIAN PEOPLE?

P.S. Odgovor znate sami!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *